Kι ομως αυξηθηκαν οι καταθεσεις των Ελληνων το 2011!!! ΕΛΒΕΤΙΑ ΓΙΝΑΜΕ

Αυξηση  εως και 300% μεσα στο 2011 καταγραφεται στις καταθεσεις...

Πρωτοχρονια με τον Παπαδημιο...μπουκια και αναγουλα

Φαντασου να εισαι αστεγος,να εχεις χασει τη δουλεια σου, να μην εχεις φραγκο στη τσεπη, να ειναι η πρωτη μερα του χρονου και να βρισκεσαι καθισμενος πρωτο τραπεζι πιστα στο συσσιτιο του Καμινη.

Και να μην φθανουν ολα αυτα αλλα μολις πας να σηκωσεις το πηρουνι για την πρωτη μπουκια του χρονου να δεις να σου χαμογελαει ο Παπαδημιος σου.

Λιγα μετρα μακρια σου να σε καμαρωνει ο "επιτηρητης" σου.

Ο ανθρωπος που τοποθετηθηκε σε αυτη τη θεση για να μετρα και οχι μονο τις μπουκιες ολων των Ελληνων και να πρατει αναλογα.

Αλλαγή της χρονιάς σπάζοντας τη σιωπή των φυλακών

"Οι φωνές μας δε θα πάψουν να υψώνονται και να περνούν μέσα από τους τοίχους και τα κάγκελα της φυλακής, να ενώνονται με τις φωνές αυτών που βρίσκονται στα κολαστήρια του κράτους και αγωνίζονται για την αξιοπρέπεια και την ελευθερία.

Θα δυναμώνουν μέχρι αυτοί οι τοίχοι να γκρεμιστούν".

 

Συγκέντρωση έξω από τις φυλακές Κορυδαλλού

Συγκέντρωση στις Φυλακές Διαβατών Θεσσαλονίκης

Συγκέντρωση έξω από τις φυλακές Αλικαρνασσού Ηράκλειο

 http://athens.indymedia.org/

Ας ειναι το 2012 χρονια Ανατροπων Φιλιας και Αλληλεγγυης!

                                                                  Καλη χρονια

.....

-Πειτε μας δυο λεξεις για την οικονομικη σας κατασταση....

το τελευταίο πράγμα εδώ

Νεκροί

Καθόμαστε σε μαγαζί των Εξαρχείων και τρώμε. Μπαίνει μέσα ηλικιωμένη γυναίκα. Κρατάει μπλε σακούλα και ένα πακέτο χαρτομάντιλα στα χέρια. Μας λέει να πάρουμε ένα, για πενήντα λεπτά. Λέμε όχι, ευγενικά ή απλά αδιάφορα. Λέει κάτι ακόμη δείχνοντας τα πιάτα μας, δεν το πιάνουμε ακριβώς, μιλάει μέσα απ’ το στόμα της. Αρνιόμαστε από συνήθεια.
Πηγαίνει στους διπλανούς. Της δίνουν το πολυπόθητο πενηντάλεπτο. Δείχνει και σε κείνους το τραπέζι. Κάτσε, της λένε. Παίρνει το πιάτο με το μακαρόνια που έχει μισοφάει η γυναίκα της παρέας. Με το ίδιο πιρούνι τρώει αυτό, που δεν επέτρεψε να φαγωθεί, η σιλουέτα και η διατροφή της προηγούμενης. Ταυτόχρονα συζητάνε. Παιδιά, ατυχίες, επαρχίες.
Ανοίγει η πόρτα του μαγαζιού. Μετανάστης με ακορντεόν ζητάει πενηντάλεπτο. Λέμε όχι να μη σπάσουμε την παράδοση. Πηγαίνει στο διπλανό τραπέζι. Σκύβει, παίζοντας ένα χαρούμενο σκοπό, πάνω απ’ τη γυναίκα με τα χαρτομάντιλα. Της ζητάει ένα κέρμα. Αυτή, μπουκωμένη, γελάει. «Από μένα ζητάς βρε συ»; Γελάνε και οι υπόλοιποι.

Αγια Νυστα...

Τι εγινε ρε παιδια;
Mας ψεκαζουνε;
Μας επιασε το πνευμα των Χριστουγενων;
Παψαν να κυκλοφορουν αναμεσα μας;
Mεταλαχθηκανε;
η απλα ειμαστε μαλακες;
Ενα ολοκληρο τριημερο (και μαλιστα εορταστικο) και ουτε ενας ξυλοδαρμος, ενα κραξιμο, ενα γιαουρτακι εστω για το καλο των ημερων;
Δεν ηταν γιορτες αυτες, αυτο ηταν χειμερια ναρκη κυνηγου και θηραματος ταυτοχρονα.
Η Αγια Νυστα σε ολο της το μεγαλειο.
Ξερετε αυτη που προσμενουμε με χαρα οι χριστιανοι...τρομαρα μας.

Και να αδελφε μου που "μας μαθανε" να κουβεντιαζουμε ησυχα - ησυχα και απλα...

Και να αδελφε μου που "μας μαθανε" να κουβεντιαζουμε ησυχα - ησυχα και απλα.

Αναπαραγωντας την αδυναμια μας για κατι ουσιαστικο.

Για αγωνα για ζωη ας πουμε και οχι για επιβιωση.

Και η αληθεια ειναι οτι "μαθαινουμε" γρηγορα!

Οπως κυριως ξεχναμε γρηγορα!