Οι κοπέλες από τους διπλανούς πάγκους δεν μπορούσαν να μου δώσουν
πληροφορίες εάν το προϊόν είναι υποαλλεργικό. Επέλεξα δύο αποχρώσειςαπό
τα ανοιγμένα και σχεδόν τελειωμένα, δοκιμαστικά δειγματάκια - αυτά που
σε όλη την υφήλιο χαρίζονται σωρηδόν - , εξηγώ στη διερχόμενη υπάλληλο
ότι δεν θέλω να τα δοκιμάσω εκεί επειδή φοβάμαι και τη ρωτώ ανμπορώ να
τα πάρω να τα δει ο φαρμακοποιός μου. Εννοείται πως συμφώνησε επί τόπου.
Κυριακή 6 Ιουλίου 2014
Σάββατο 5 Ιουλίου 2014
Αυτοι...οι επιστρατευμενοι
Μιλανε για επιστρατευση.
Μυξοκλαινε για τον κακομοιρο τον πολιτη που θα μεινει χωρις ρευμα.
Αγωνιουν για τον φτωχο που αδυνατει να πληρωσει το ρευμα.
Για τον ανεργο που χωρις ''επενδυσεις'' ειναι καταδικασμενος.
Μιλανε για σκοταδια κρυμενοι μεσα στο πιο βαθυ σκοταδι της δημοσιογραφιας.
Σπαραζουν για τους τουριστες που θα ταλαιπωρηθουν.
Ειναι αλληλεγγυοι στον αγωνα για επιβιωση των συνταξιουχων.
Κοιμουνται και ξυπνουν με τη σκεψη τους στην καταδικασμενη νεολαια.
Μιλανε... μιλανε... μιλανε
κανουν τουμπες
κανουν πως κανει η μαιμου [βλεπε Βουλτεψη]
Πως βαζει κραγιον η
και γενικα ειναι χαρμα οφθαλμων...
Αυτοι
οι επιστρατευμενοι
Παρασκευή 4 Ιουλίου 2014
ΠΟΥΛΗΣΤΕ ΤΑ ΟΛΑ
Πουλήστε νερά, βουνά, λαγκάδια, παραλίες, το ηλεκτρικό ρεύμα, τα σχολεία, τα νοσοκομεία, τις μάνες και τους πατεράδες μας και μην ξεχάσετε τις κόρες μας. Να τις κάνετε πόρνες για να ενισχυθεί το τουριστικό ρεύμα. Για να κυριολεκτείτε κάθε φορά που αμολάτε το «πάση θυσία».
Χαρίστε τα όλα. Ποιος θα σας σταματήσει; Ποιον να φοβηθείτε; Έχετε δικό σας έναν στρατό ηλιθίων που πάντα θα σας στηρίζει και πάντα θα σας ψηφίζει. Έναν στρατό που καταπίνει αμάσητα τα περί πώλησης μόνο της «μικρής ΔΕΗ», του «μικρού ΟΣΕ», των «μικρών εθνικών οδών», της «μικρής πατρίδας» τους. Έναν στρατό που του λες «πουλάνε τη ΔΕΗ» και σου απαντάει «καλά να πάθει ο Φωτόπουλος». Λες και η κυβέρνηση πουλάει τον Φωτόπουλο κι όχι το κοινωνικό αγαθό της ενέργειας, ηλίθιε.
Πέμπτη 3 Ιουλίου 2014
Σιωπηρός θάνατος: Μια πνιγμένη κραυγή από τα κελιά της απομόνωσης
Κλεισμένοι μόνοι τους για μήνες ή ακόμη και για χρόνια, σε απάνθρωπους θαλάμους,
πολιτικοί κρατούμενοι από διάφορες ευρωπαϊκές χώρες, αφηγούνται τις εμπειρίες
τους στις φυλακές της εξολόθρευσης.
Τα κελιά της απομόνωσης, έχουν σαν προορισμό την καταστροφή της αντίστασης του
ανθρώπου, χρησιμοποιώντας ψυχικά βασανιστήρια, αν και βέβαια οι δεσμοφύλακες δεν
έχουν κανένα πρόβλημα στο να καταφύγουν και στην άμεση φυσική εξόντωση των
κρατουμένων.
Το ντοκιμαντέρ του Τούρκου σκηνοθέτη Huseyin Karabey προσπαθεί να εξηγήσει την
απομόνωση στην φυλακή, χρησιμοποιώντας διάφορες τεχνικές ορολογίες.
Γυρίστηκε
έχοντας σαν βάση ντοκουμέντα από μαρτυρίες των κρατουμένων, των οικογενειών
τους, δικηγόρων, γιατρών και βουλευτών, ενώ ξεχωρίζει στην αφήγηση ένα κεντρικό
πρόσωπο, μια επαγγελματίας ηθοποιός που μας βυθίζει στον τρόμο της καθημερινής
απομόνωσης. Ο σκηνοθέτης θέλησε έτσι να απεικονίσει την απόλυτη μοναξιά και τη
βαθμιαία καταστροφή των αισθήσεων του κρατουμένου.
Το βίντεο περιέχει επίσης και ένα ευρύ ντοκουμέντο σχετικά με τις γυναικείες
φυλακές και τα καταναγκαστικά έργα στις ΗΠΑ και συγκεκριμένα στην Αριζόνα.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)





