Τετάρτη 14 Νοεμβρίου 2012

Αλ σικιμί βουρ ντουβαρά

Του Θανάση Καρτερού


Ο Αντώνης Σαμαράς δεν είναι χτεσινός. Είναι ο άνθρωπος που ανέτρεψε την κυβέρνηση του κόμματός του, επειδή διαφώνησε ως υπουργός Εξωτερικών με τον χειρισμό του θέματος των Σκοπίων. Που δημιούργησε δικό του κόμμα, με στόχο να αλλάξει το φθαρμένο πολιτικό σκηνικό. Που επέστρεψε ταπεινά στο κόμμα του και πήρε μια θεσούλα στο φθαρμένο πολιτικό σκηνικό. Που μετακίνησε ως υπουργός Πολιτισμού όχι μόνο δεκάδες πατριώτες του στο Μουσείο της Ακρόπολης, αλλά και τον αρχαίο ναό του Απόλλωνα στην εκλογική του περιφέρεια. Που κατάγγειλε το πρώτο Μνημόνιο και τον Παπανδρέου που το αποδέχτηκε. Που προσυπογράφει έκτοτε όλα τα Μνημόνια -καλύτερος και πιο μαχητικός από τον Παπανδρέου στην επιβολή του «μείγματος» που ο ίδιος χαρακτήριζε καταστροφικό. Που παρέλαβε από τον Καραμανλή μια Ν.Δ. ηττημένη μεν, ισχυρή και ενωμένη δε, για να την κάνει τρία κόμματα και δέκα κομμάτια.

Δευτέρα 12 Νοεμβρίου 2012

Οι φωτογραφίες με τα «incognito» παιδιά της Αστυνομίας που παραδόθηκαν στη Βουλή

left.gr


Ο βουλευτής Ζακύνθου του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ, Σταύρος Κοντονής, στη συζήτηση της 9ης Νοεμβρίου, πέρα από την τοποθέτησή του για τον μνημονιακό προϋπολογισμό, αναφέρθηκε στην επίθεση του υπουργού Προστασίας του Πολίτη, Νίκου Δένδια, στον ΣΥΡΙΖΑ για την παρέμβαση των βουλευτών του σε μπλόκα της αστυνομίας και στη δημοσιοποίηση φωτογραφιών, μέσω του left.gr, από αυτήν την παρέμβαση.

Ο Στ. Κοντονής χαρακτήρισε τις δηλώσεις Δένδια ως «βρώμικη επίθεση» και «δεκάρικο λόγο εις βάρος του ΣΥΡΙΖΑ», ενώ παράλληλα κατέθεσε στο προεδρείο του Κοινοβουλίου παλαιότερες φωτογραφίες με ασφαλίτες - κουκουλοφόρους, οι οποίοι στέκονται πίσω από άντρες των ΜΑΤ στην περιοχή του Χίλτον. Ζήτησε μάλιστα οι εν λόγω φωτογραφίες να δοθούν στον κύριο Δένδια... 

Ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ τόνισε, επιδεικνύοντας τις άθλιες αυτές εικόνες, «δείτε τα χάλια σας», κάνοντας λόγο για άθλιες προβοκάτσιες και επίθεση στις λαϊκές κινητοποιήσεις με την εκμετάλλευση νεαρών αστυνομικών και την παρουσία τους σε ρόλο κουκουλοφόρων στις πορείες και τις συγκεντρώσεις.


Το left.gr εξασφάλισε και δημοσιεύει δύο από αυτές τις φωτογραφίες που παραδόθηκαν στη Βουλή.
 
 

Παρασκευή 9 Νοεμβρίου 2012

«Ευχαριστώ, δεν θα πάρουμε»


  Τέσσερις μόλις λέξεις χρειάστηκε να χρησιμοποιήσει ο Δημήτρης Παπαδημούλης για να δώσει τέλος στις συζητήσεις για ενδεχόμενη μετακίνηση του Μίμη Ανδρουλάκη στον ΣΥΡΙΖΑ....



 Κλείνοντας την πόρτα της Κουμουνδούρου στον ανεξάρτητο πλέον βουλευτή, ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ έγραψε στο twitter: «Ευχαριστώ, δεν θα πάρουμε».
Λίγο αργότερα ο Δημήτρης Παπαδημούλης σε ραδιοφωνική του συνέντευξη τόνισε πως «ο κ. Ανδρουλάκης χθες ψήφισε τα μέτρα, σήμερα ανεξαρτητοποιήθηκε από το αποσυντιθέμενο ΠΑΣΟΚ, είπε ότι δεν θα ήθελε να είναι υπουργός της κυβέρνησης που στήριξε χθες, αλλά θα ήθελε να είναι μέσα στους υποψήφιους για μία κυβέρνηση της Αριστεράς».

Στο άνοιγμα Ανδρουλάκη ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ απάντησε λέγοντας ότι «αυτό που δεν πρέπει να κάνουμε είναι να επιδιώξουμε μεταγραφές με υλικά κατεδαφίσεως από τα σμπαράλια του πάλαι ποτέ δικομματικού συστήματος». 



Πέμπτη 8 Νοεμβρίου 2012

Κερδίσαμε τον πόλεμο... αλλά μας φάγαν ... ψύλλοι




Πάντα μ άρεσε να ψάχνω πίσω απ τις λέξεις , τα ψιλά γράμματα. τα φευγαλέα βλέμματα..και τα λόγια των μεθυσμένων..
Χτες πολλοί έριξαν τα βέλη τους  βουτηγμένα σε μπόλικη ειρωνεία για τους ανθρώπους του καναπέ..
"Δεν το έχω" να εκπροσωπώ άλλους, ούτε να απολογούμαι για το τί κάνω με τον καναπέ μου ...την πολυθρόνα μου..
Εξ άλλου ούτε οι άλλοι με πληροφορούν τί κάνουν με τις "καρέκλες " τους..
Όμως πρέπει κάποτε να τα βάζουμε τα πράγματα στη θέση τους..
Χθες διέλυσαν μια μεγάλη συγκέντρωση..
αφού πρώτα πιάσανε τα πόστα ..κλείδωσαν τις εισόδους της Βουλής  ( αν αληθεύει ...και γιατί να μην αληθεύει?)
Που πάει να πει ότι φοβούνται...
Φοβούνται ακόμα κι αν ξέρουν πως τα "όπλα" της μιας πλευρά με της άλλης είναι άνισα.
Τον άνισο "οπλισμό" της μιας μεριάς τον ενισχύουν και δηλώσεις του τύπου : Ειρηνική διαμαρτυρία..
Και βέβαια αφού τους καθησυχάζεις.... βαράνε...που πάλι θα βαράγανε ..αλλά λέμε τώρα για το τί μπορεί να μειώσει μπροστά στα μάτια της εξουσίας ένα πλήθος αποφασισμένο ή όχι δεν ξέρω..
Απ τα παραπάνω βγαίνει το συμπέρασμα ότι σε κάθε δύσκολη στιγμή θα γίνεται το ίδιο  γαϊτανάκι :
Διαμαρτυρία...καταστολή...διάλυση
Διαμαρτυρία ..καταστολή διάλυση..
Σας αρέσει αυτό?
Αν σας αρέσει μπορείτε άνετα να βαυκαλίζεστε ότι κάνετε αγώνα , ότι σας λαμβάνουν υπ όψιν τους και ότι κάτι θα αλλάξετε..
Οτι θα "αλλάξετε" θα "αλλάξετε" αλλά κάτι που έχει προγραμματιστεί για να αλλάξει δημιουργώντας σας την ψευδαίσθηση ότι εσείς το καταφέρατε..
Αν ψάχναμε να βρούμε άλλους τρόπους οι οποίοι θα ροκάνιζαν αργά ..αλλά σταθερά..τα ήδη σάπια θεμέλια ενός συστήματος??
Δεν νομίζω να σας αρέσει...Δεν αρέσει εξ άλλου και στα κόμματά σας..Γιατί άν καταφέρουμε κάτι μ αυτό τον τρόπο ..θα είναι μόνο δικό μας και όχι των κομμάτων ( αν δεν καπελώσουν βέβαια την όποια προσπάθεια..)
Ένα πράγμα με φοβίζει και με τρομάζει...
Ο όποιος νέος συνειδητοποιημένος που παίρνει μέρος σε ένα τέτοιο - εκ των πραγμάτων... αλλά  και άνισων δυνάμεων - γαϊτανάκι..θα απογοητευτεί..
Έχουμε όμως παραδείγματα απ τον ξεσηκωμό παλιά στην κατοχή...θα μου πει κάποιος πολύ σωστά..
Ναι...αλλά τότε υπήρχαν και πολιτικοί - πατριώτες...και οργανώσεις που πάλευαν βάζοντας σε κίνδυνο τη ζωή τους ..
......Και μη ξεχνάμε ..πως και τα παιδιά έκαναν σαμποτάζ στους Γερμανούς..
 Σήμερα ας γίνουμε επί τέλους ψύλλοι στις νίκες τους..
Έτσι κι αλλιώς σαν έντομα μας βλέπουν..Μας δείχνουν τον τρόπο ..Δεν το βλέπουμε ???
Πως θα γίνουμε "ψύλλοι" ???
Αυτό είναι ποιο δύσκολο ακόμα και από το να ρίξουμε μια κυβέρνηση...
Γνωρίζω μόνο το πρώτο βήμα ...αλλά δεν θα σας το πω...
Δεν σας νοιάζει έτσι κι αλλιώς..

απο την ελιτσα

Ο ΜΠΑΜΠΟΥΛΑΣ ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ.. ΚΙ ΑΛΩΝΙΖΕΙ






Έχω μια συνηθισμένη φοβία.  Όταν ήμουν μικρή φοβόμουν να το πω γιατί νόμιζα πως ήμουν μόνη μου. Μεγαλώνοντας ανακάλυψα πως πάρα πολλοί μοιραζόμασταν τον ίδιο φόβο. Τους κλόουν και κάτι περίεργες μαριονέτες που κοιτάνε με ένα γυάλινο , παγερό βλέμμα κι από κάτω ένα σαρδόνιο χαμόγελο. 

Αισθανόμουν όμως μια ασφάλεια γιατί ήμουν ελεύθερη να τους απομονώσω.  Δεν τους έβαζα στο παιδικό μου δωμάτιο, δεν χρειαζόταν απαραίτητα να πάω στο τσίρκο, δεν μου έφερναν δώρο κάτι τέτοιο κι όλα καλά.

Το πρόβλημα όμως είναι όταν αυτές οι παιδικές φοβίες, ξαφνικά γίνονται πραγματικότητα. Όταν εκεί που είσαι ήσυχος πως "το αυτό " είναι ο μπαμπούλας σε κάποια ταινία  τρόμου, το βλέπεις να έχει βγει από το πανί και να περιφέρεται ανενόχλητο ανάμεσα στο κόσμο. Όταν ο φόβος πως τελικά ο μπαμπούλας υπάρχει επαληθεύεται.

Δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα γιατί βρισκόμαστε μπροστά σε κάτι που πιστεύαμε πως δεν υπήρχε. Είχαμε πείσει τον εαυτό μας πως είχαμε απομονώσει το μπαμπούλα σε κάποια άλλη διάσταση κι εδώ δεν μπορούσε να φτάσει. Και τώρα είμαστε ανήμποροι να αντιδράσουμε, προς το παρόν, γιατί είμαστε ξαφνιασμένοι και φοβισμένοι.

Τσιμπιόμαστε για να καταλάβουμε αν όλος αυτό το αίσχος είναι αλήθεια ή ένας εφιάλτης. Ακόμα κι όταν μαζευόμαστε εκατό, διακόσιες χιλιάδες μπροστά του δεν μαζευόμαστε οι περισσότεροι με την ιδέα να τον διώξουμε, να τον απειλήσουμε κι εμείς, να του δείξουμε πως δεν μας φοβίζει, μαζευόμαστε κάνοντας ανούσιες τελετές εξευμένισης στο θηρίο.  Γιατί ένα πλάσμα που ζητάει συνέχεια θυσίες, θυσίες με αίμα είναι τέρας. Ένας μπαμπούλας. Ένας αρχαίος δαίμονας που παίζει με τους πιο μεγάλους φόβους των ανθρώπων.

Κι όσο πείθει πως είναι, άτρωτο, ανίκητο, "η μόνη λύση",  δεν φωνάζουμε. Ψελλίζουμε. Και σ΄ολες τις ιστορίες τρόμου κανένα τέρας δεν έφυγε ποτέ με παρακάλια. Κανένα τέρας δεν έδειξε ποτέ κατανόηση. Αν θυμάστε ο ήρωας δίνει πάντα μια μάχη τρομαχτική μέχρι να νικήσει. Με ότι βρίσκει μπροστά του. Προσπαθεί στην αρχή να σπάσει τις αλυσίδες με κάθε τρόπο την ώρα που το τέρας έχει πάει βόλτα. Μετά ψάχνει πως να ξεφύγει και τι υπάρχει γύρω να αμυνθεί αν ξαφνικά τον δει μπροστά του. Και στο τέλος δίνει μάχη σώμα με σώμα κι όποιος γλυτώσει.

Δεν υπάρχει ακόμα ταινία τρόμου που ο ήρωας με το τέρας απλά.... συνεννοήθηκαν.

Οι τρομακτικοί  κλόουν, οι μαριονέτες με το παγερό βλέμμα και το σαρδόνιο χαμόγελο, οι μπαμπούλες είναι εδώ. Έχουν ξαμολυθεί κι αλωνίζουν στις ζωές μας. Είναι αληθινοί. Δεν είναι εφιάλτης. Είναι αυτό που μας συμβαίνει τώρα. Κι αν δεν καταφέρουμε να κάνουμε κάτι άμεσα, πολύ απλά θα μας φάνε.






 ....τα παιδιά που αγαπούν τα στρατιωτάκια, τ’ αλογάκια και τα ξύλινα σπαθιά
βρικολάκιασαν σε τούτα τα στιχάκια, έλα μέσα και μίλα πιο σιγά

Αχ, ο Όλιβερ Τουίστ χαμογελάει και ο Χίτλερ του χαϊδεύει τα μαλλιά

διαμαντένιο δαχτυλίδι του φοράει και πετούν αγκαλιασμένοι μακριά

θα βρεθούμε όλοι μαζί στο πανηγύρι, θα ‘ναι όλη η παλιά μας συντροφιά

και θα πιούμε από το ίδιο το ποτήρι και την πιο πικρή γουλιά

ο μαρκήσιος Ντε Σαντ μ’ ένα χίπη, ο φονιάς με το θύμα αγκαλιά

ο γραμματέας μαζί με τον αλήτη κι η παρθένα με τον σατανά

Όλα είναι μακρινά κι ευτυχισμένα

και το χιόνι πέφτει από ψηλά
τα ζευγάρια στροβιλίζονται πιο πέρα
κι η κοπέλα μου αστράφτει από χαρά.....
 

Δευτέρα 5 Νοεμβρίου 2012

Εμπρός για άγρια γενική απεργία διαρκείας, τώρα





 ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΑΓΡΙΑ ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ ΤΩΡΑ!!!


Κάλεσμα σύσκεψης σωματίων …Κυριακή 4-11-2012 στο κτίριο Γκίνη στο Πολυτεχνείο 12:00 

“ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ – ΣΥΣΚΕΨΗΣ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ
ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΚΑΙ ΙΔΙΩΤΙΚΟΥ ΤΟΜΕΑ
ΚΑΜΙΑ ΑΝΑΜΟΝΗ – ΚΛΙΜΑΚΩΣΗ – ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΣ ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ, ΣΥΝΔΙΚΑΤΑ ΚΑΙ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΕΣ, ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΥΣ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ, ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΕΣ ΚΑΙ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ, ΑΝΕΡΓΩΝ, ΝΕΟΛΑΙΑΣ, ΚΑΘΕ ΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΠΑΡΑΤΕΤΑΜΕΝΟΥ ΠΟΛΥΜΟΡΦΟΥ ΑΠΕΡΓΙΑΚΟΥ ΑΓΩΝΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ, ΜΕ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΚΑΙ ΜΑΧΗΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ ΜΕΧΡΙ ΤΗ ΝΙΚΗ ΝΕΑ ΣΥΣΚΕΨΗ – ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΑΓΩΝΑ ΚΥΡΙΑΚΗ 4 ΝΟΕΜΒΡΗ ΣΤΙΣ 12.00, ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ (κτίριο Γκίνη)

Συνέλευση – σύσκεψη πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη 31-10-2012 στο ΕΚΑ. Συμμετείχαν με απόφασή τους μια σειρά σωματεία, καθώς και δεκάδες εργαζόμενοι και μέλη Δ.Σ. από πολλά άλλα του δημόσιου κι ιδιωτικού τομέα. Επιδίωξη της πρωτοβουλίας είναι σ’ αυτή την κομβική στιγμή για το εργατικό κίνημα και τους εργαζόμενους, να οργανώσει μέχρι τέλους και να συμβάλλει στο συντονισμό των δράσεων συγκροτώντας μία ανοιχτή πρωτοβουλία αντίστασης και ανατροπής των μέτρων κυβέρνησης – ΕΕ – ΔΝΤ.

Το ρολόι της ζωής μας γυρνάει 100 χρόνια πίσω! Η επίθεση που δεχόμαστε είναι πρωτοφανής σε σφοδρότητα και αγριότητα.

Ο εχθρός έχει παρατάξει τις δυνάμεις του και ετοιμάζεται για τη σύγκρουση.

Οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι, οι συνταξιούχοι, ο λαός, να κάνουμε το ίδιο για τη συνολική αναχαίτιση της επίθεσης σήμερα.

Αυτά τα μέτρα δεν πρέπει να περάσουν και η διαμαρτυρία δεν αρκεί.

Για να μη ζήσουμε μια τέτοια ζωή, για να μην παραδώσουμε τα παιδιά μας δούλους του 21ου αιώνα, αξίζει να αγωνιστούμε!

Τα ψέματα τέλειωσαν. Τα βήματα σημειωτόν, οι σκόρπιες απεργιακές κινητοποιήσεις, μια εδώ και μια εκεί, που οργανώνουν μέχρι σήμερα οι συνδικαλιστικές ηγεσίες των ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ είναι εντελώς αναντίστοιχες της επίθεσης, ανίκανες να βάλουν φραγμό και να την ανατρέψουν.
Είναι ανάγκη να σαλπίσουμε συνολικό και πολιτικό αγώνα με όλα τα μέσα, με μαχητικότητα, αποφασιστικότητα και διάρκεια, αγώνα ανατροπής!

Οι εργαζόμενοι σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα με πολύμορφο απεργιακό αγώνα διαρκείας, που δε θα σταματήσει την Τετάρτη αλλά θα συνεχιστεί και μετά από αυτήν, μέχρι να πάρουν τα μέτρα πίσω, με μαχητικές συγκεντρώσεις, καταλήψεις και διαδηλώσεις σε όλη την Ελλάδα μπορούν και πρέπει να γίνουν φραγμός στη γενική και τελική πλέον λεηλασία που μας ετοιμάζουν.

Τώρα είναι η ώρα να γίνουν πράξη οι αγωνιστικές διακηρύξεις, μίας σειράς συνδικάτων και να κλιμακώσουν με πράξεις και όχι με λόγια.

Για να μην περάσουν τα μέτρα κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ, για να ανατραπεί η κυβέρνηση ΝΔ -ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ, για να φύγει η ΤΡΟΙΚΑ

Για να σπάσει η τρομοκρατία και η βία εργοδοσίας, κυβέρνησης, κράτους απέναντι στις λαϊκές ελευθερίες και δικαιώματα.

Μπορούμε να νικήσουμε πρέπει να τους σταματήσουμε.

Για όλα αυτά καλούμε και προτείνουμε σε όλα τα συνδικάτα και ομοσπονδίες στο συντονισμό πρωτοβάθμιων σωματείων δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, στους άλλους κλαδικούς συντονισμούς, πρωτοβάθμια σωματεία, και γενικές συνελεύσεις εργαζομένων τον παρακάτω απεργιακό και κινηματικό σχεδιασμό:

Κυριακή 4-11-2012 στο κτίριο Γκίνη στο Πολυτεχνείο 12:00 το μεσημέρι συνέλευση αγώνα.

Τη Δευτέρα 5-11-2012 με την κατάθεση του πακέτου συμμετέχουμε στα απεργιακά συλλαλητήρια και προτείνουμε να συγκροτηθεί κοινή απεργιακή διαδήλωση 12:30 το μεσημέρι προς τη βουλή.

Τη Δευτέρα 5:00 το απόγευμα καλούμε σε απογευματινό συλλαλητήριο στο Σύνταγμα.

Την Τρίτη συμμετέχουμε στην απεργιακή συγκέντρωση στο Μουσείο 10:30πμ.

Παραμένουμε στο Σύνταγμα όπου πραγματοποιούμε ανοιχτή συνέλευση αγώνα για να αποφασιστεί ο σχεδιασμός των επόμενων ημερών.

Για την Τετάρτη 7/11, διερευνούμε σε επικοινωνία με τα σωματεία των άλλων πόλεων τη δυνατότητα πανελλαδικού συλλαλητηρίου.

Η συνέχιση των απεργιακών κινητοποιήσεων και μετά την Τετάρτη είναι η δηλωμένη μας επιδίωξη.

ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΝΙΚΗΣΟΥΝ

ΤΑ ΣΩΜΑΤΕΙA…. Σωματείο δήμου Ν. Ιωνίας, Σωματείο δήμου Παιανίας, Ένωση τεχνικών δήμου Αθηναίων, Σύλλογος εργαζομένων ΑΤΤΙΚΟΥ νοσοκομείου, Σύλλογος εργαζομένων νοσοκομείου Αγ. Σάββα, Σύλλογος εργαζομένων Θριάσιου νοσοκομείου, ΜΕΤΡΟ, ΣΕΠ/ΔΕΗ, Σωματείο εργαζομένων σε ιδιωτικά ΚΤΕΟ, Σύλλογος εκπ/κών Π.Ε. «ο Αριστοτέλης», Σύλλογος εκπ/κών Π.Ε. Αιγάλεω, Σύλλογος εκπ/κών Π.Ε. Κορυδαλλού-Αγ. Βαρβάρας, Α’ ΕΛΜΕ Δ. Αττικής, Ε’ ΕΛΜΕ Ανατ. Αττικής, Γ’ ΕΛΜΕ Αθήνας, Πανελλήνιος Σύλλογος Προσωπικού ΕΡΤ, και δεκάδες συνδικαλιστές από σωματεία και συλλόγους δημοσίου και ιδιωτικού τομέα.

ΑΘΗΝΑ 31-10-12″

http://magikosaulos.wordpress.com/2012/11/02/εμπροσ-για-αγρια-γενικη-απεργια-διαρκ/

Σάββατο 3 Νοεμβρίου 2012

Kραταμε, γμτ, ακομα….

Σημερα το απογευμα,σε καταμεστο λεωφορειο του κορυδαλλου,μπαινει νεος με παντελονακι παραλλαγης,μαυρο φουτερ,κεφαλι καθρεφτη…μετα απο λιγο ζεσταινεται, βγαζει το φουτερ και αποκαλυπτεται η χρυση αυγη…. Παγωμαρα για μερικα δευτερολεπτα και μετα…θανατος….ολος ο κοσμος μεσα στο λεωφορειο -και οταν λεω ολος το εννοω- πεφτει να τον φαει… τον βριζουν, τον φτυνουν, ενας παππους του εριξε μαγκουρια…ο μοναχος φασιστακος τρεμει, ειναι ετοιμος να βαλει τα κλαματα -πως ειναι μαλακα να εισαι ενας και να σου την πεφτουν τοσο πολλοι; …και τοτε, σταματαει το λεωφορειο στην ακρη και ακουγεται ο οδηγος απο το μικροφωνο ”οποιος δεν σιχαινεται να πεταξει την κουραδα εξω,να ξεβρωμισει ο τοπος” με σπρωξιες και κλωτσιες τον εβγαλαν και μαλλον ακομα τρεχει…τετοια ευφορια η ψυχη μου, ουτε με prozac.. κραταμε, γμτ, ακομα….
 
Κατερίνα Κοκκώνη
 

Παρασκευή 2 Νοεμβρίου 2012

«Χ.Α. - friendly» καλλιτέχνες: Τα μαύρα πουκάμισα του πολιτισμού

Της Αφροδίτη Πολίτη

Δεν πέσαμε από τα σύννεφα με τις φιλοχρυσαυγίτικες δηλώσεις του Notis στην Τατιάνα Στεφανίδου στο Star. Το κανάλι του Βαρδινογιάννη προβάλλει με ζήλο τη λαιφ-σταιλάτη πλευρά της Χ.Α., πότε με αφιερώματα στο τανγκό του Κασιδιάρη ή στο γάμο του Παναγιώταρου, και άλλα χαζοχαρούμενα ινφομέρσιαλ της φιλοναζιστικής κοινοβουλευτικής πλέον συμμορίας.