Παρασκευή, 20 Ιανουαρίου 2012

Το χαμόγελο στο τέρμα του δρόμου

Λίγες χαζές σκέψεις για.. "Το χαμόγελο στο τέρμα του δρόμου":

Ψάχνοντας σε μια παλιά βιβλιοθήκη, ξέθαψα έναν κιτρινισμένο χάρτη της βόρειας Ευρώπης.
Τα σύνορα των χωρών ήταν κάπως διαφορετικά από τα σημερινά αλλά εκείνο που τραβούσε το βλέμμα ήταν η ακόμα παχουλή και με έντονη εκτύπωση μαύρη σβάστικα στο κέντρο του, που κάλυπτε τα όνειρα των βαρβάρων.

Όνειρα που παρά τις παροτρύνσεις των “φιλοσόφων“ πολιτικών με το τέλος του Β’ Π.Π. για την αποφυγή επανάληψης του λάθους αυτού, εις το εξής, η αλήθεια ακούστηκε από το στόμα ενός ταγματάρχη της γκεστάπο που συλληφθείς στο ισοπεδωμένο Βερολίνο επροφήτευσε..
“Μη χαίρεστε.. δεν νικήσατε. Θα επανέλθουμε ως κυρίαρχη φυλή που είμαστε. Με τα δικά σας χρήματα θα ξαναχτιστεί η Γερμανία και θα είναι σύντομα πάλι ηγέτιδα δύναμη. Και μια μέρα θα σας κατακτήσουμε αν όχι με τα όπλα, με τα ίδια σας τα χρήματα. Διότι είναι γραφτό οι Άριοι να επικρατούν.“


Πρόσφατες δηλώσεις του εθνοβόρου Κίσσιγκερ μιλούν για τύφλωση όσων δεν μπορούν να δουν τον Γ’ Π.Π. που έρχεται. Οι γεωπολιτικές επιδιώξεις των δυνάμεων με κυρίαρχη αυτή των ΗΠΑ, συντείνουν στο δεδομένο που ήδη γίνεται αντιληπτό ακόμη και από τους πιο άσχετους.

Η αστάθεια και η -ηθελημένη? – αδυναμία αντίδρασης από το σύστημα σε συνδυασμό με την αναμφισβήτητη κοινωνική κρίση και την κατάρρευση του καπιταλισμού σαν σύστημα, είναι ο καταλύτης για το ξέσπασμα κρίσεων που σε χρόνο ρεκόρ θα εξαπλώσουν τον όλεθρο για μια φορά ακόμα στην ανθρωπότητα.

Ο κύκλος της ειρήνης κλείνει σιγά σιγά. Αδικαιολόγητη απαισιοδοξία ή λογικός ρεαλισμός?
Αν συγκρίνουμε τα γεγονότα στην Ευρώπη του 33-36 με τα σημερινά θα ανακαλύψουμε απίστευτες ομοιότητες. Οι διαφορές εστιάζονται σε τεχνικές λεπτομέρειες.

Τότε οι λαοί δεν είχαν internet και δορυφορικά κανάλια για να πληροφορηθούν την αλήθεια. Δεν είχαν υποστεί την ύπνωση του καταναλωτικού καναπέ. Και όμως δεν υπέκυψαν στη ραστώνη της αμάθειας. Εξεγέρθηκαν απέναντι στο θηρίο. Εμείς.. Παρά την εξέλιξη και την ευκολία στην διάδοση της αλήθειας, η ύπνωση και ο ελεγχόμενος διαφωτισμός έχουν αδρανοποιήσει τις μάζες. Η επάρκεια αγαθών έχει απλώσει το δίχτυ της ραστώνης πάνω από τους λαούς που σπρώχνονται στην λανθασμένη αντίδραση μόνο εάν αυτή εξυπηρετεί συγκεκριμένους σκοπούς του συστήματος.

Αφρική - Λιβύη - Συρία - Παλαιστίνη - Ιράκ - Ιράν - Αφγανιστάν - Πακιστάν - Ινδία , Ισλανδία - Ελλάδα - Ιταλία - Ισπανία - Πορτογαλλία - Ουγγαρία - Τσεχία - Ιρλανδία , ΗΠΑ - Ρωσία - Κίνα , Χριστιανοί - Ισλαμιστές , Φέντεραλ μπάνκ - Οίκοι αξιολόγησης - Χρηματιστήρια , Ελλάδα - Τουρκία - Κύπρος , Πασόκ - ΝΔ , Εσύ - Εγώ - Αυτός...

Θανάση..πάρε το όπλο σου. Την ακούς τη βοή του..........έρχεται....... Και έχεις δύο πολέμους να κερδίσεις. Έναν ενάντια στον εαυτό σου, και ένα ενάντια στους κακούς. Δύσκολοι πόλεμοι. Ο ένας θα φέρει πολύ δάκρυ, ο άλλος πολύ αίμα.

Ο Αγωνιστής Γλέζος είπε πως πολέμησαν για να επιτύχουν 4 στόχους.
Ελευθερία, Ανεξαρτησία, Δημοκρατία, Κοινωνική ισονομία.

Το πρώτο το πέτυχαν. Άλλωστε κανείς δεν μπορεί να στερηθεί την ελευθερία του απόλυτα.
«Δεν φοβάμαι τίποτα. Δεν ελπίζω τίποτα Είμαι ελεύθερος»

Το δεύτερο δεν επετεύχθη ποτέ. «-Έχεις? -Έχω.. -Στο παίρνω... -Όχι ...δεν έχω.. -Θα σου δώσω αν....».

Το τρίτο βαυκαλιστήκαμε πως το απολαμβάνουμε αλλά μας διέψευσαν.. «Όποιος καταψηφίσει το νομοσχέδιο τίθεται εκτός κόμματος...» Γ.Παπανδρέου ...βουλή 2011

Το τέταρτο το εφάρμοσαν με πολλαπλές “ισονομίες”. «Τα κέρδη τα μοιράζονται οι αγορές και τις ζημίες οι λαοί»

Και εγώ περιμένω, και όσο περιμένω, τόσο ο φόβος του αργού θανάτου με περικυκλώνει. Και πετάω... όσο πιο ψηλά μπορώ.. Και από εκεί πάνω κοιτάω την αχλή της ανθρώπινης ματαιοδοξίας και χαίρομαι που είμαι ψηλά... και λυπάμαι που αναγκαστικά θα ξανακατέβω και θα με τυλίξει στο πέπλο της.
Και αναρωτιέμαι πότε θα κάμει ξαστεριά να πάρω το ντουφέκι μου.. Αυτό, που θέλω δεν θέλω, μου βάζουν στο χέρι.. Αυτό που καθημερινά οπλίζω όπου και αν βρεθώ.. στην λεωφόρο της πόλης ή στην ηρεμία του μοναστηριού στο βουνό, στο δάσος της κοινωνίας ή στο πλημμυρισμένο από γαλήνη δάσος του δρυμού, στον υδάτινο κόσμο των υπονόμων ή στον υδάτινο κόσμο του υδροβιότοπου,στον αέρα της εντατικής ή στον αέρα στα 6.000 πόδια.

Αμείλικτο ερώτημα... Τι έρχεται... τι θα ζήσω? Αμείλικτα γεγονότα, Χαμόγελο, πόνος, γιορτή, καταστροφή..
Και ο χρόνος τρέχει... και ξεσηκώνομαι.. και φρήτω... και αγωνιώ..
Ζωή χωρίς αγωνία δεν υπάρχει, ζωή χωρίς αγώνα δεν υφίσταται.

Και το χαμόγελο που περιμένει στο τέρμα του δρόμου είναι η μεγαλύτερη επιτυχία.

Κουρσάρος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου